Şiir

Ahmet Güreşçioğlu ve Bir Deneme Yazısı

HÖLDERLİN VE BİR ŞİİRİ

Hegel, Schelling ve Hölderlin. Üç arkadaş. 18. Yüz yıl. Fransız devrimi. Devrimin gerçekleştiği haberi geldiğinde okulun bahçesinde ateş yakacak kadar ateşliler. Fikirleri ateşten daha sıcak.

Dünya kültür tarihinin yörüngesinde sapmalar olacak onlar tarihten gelip geçtiler diye. Genç yaşata kurdukları dostlukta yeşeren bağ, empati ve birbirlerini en içe içselleştirmeleriyle.

Ve zaman…

Her biri, sırtında kendi hacını taşıyacağı hayata yönelir.

Hegel, tarihin en büyük filozoflarından birisi, schelling, “Doğa zihnin uykusudur.” “Görünür doğa görünmez zekâdır, görünür zekâ görünmez doğadır” diye doğayla insan arasında bağ kurarak benim gönlümü fethedecektir.

Hölderlin’e gelince: O, şair olur.

Felsefe tarihinin en başından itibaren kendisine kadar gelmiş geçmiş tüm filozofları, varolanların varlık nedeni olan varlığı; asıl varlığı, mutlak olanı aramak, anlamak, sorgulamak yerine varolanların varlığının peşinden koştular diye eleştiren, Varlık ve Zaman adlı eserin sahibi Heidegger, Hölderlin için, “O varlığın şairidir, şiirlerinde konuşan varlıktır,” demiştir.

Evet, şimdi sizlere varlığın varlığına karışmış ve bize oradan seslenen Hölderlin’in “Çocukken” adlı şiirini sunacağım. Umarım size varlığı, varlığa da sizi anlatır.

ÇOCUKKEN

Çoğu kez bir Tanrı kurtarırdı beni

Bağırışlarından ve sopalarından insanların,

Sonra oynardım güzelce ve güvenle,

Korudaki çiçeklerle,

Ve havası göklerin

Oynardı benimle.

Ve nasıl sevindirirsen

Yüreklerini bitkilerin,

Sana uzattıklarında

Narin kollarını,

Sevindirirdin yüreğimi öyle,

Baba Helios! ve, Endimion gibi,

Sevgilindim senin,

Kutsal Luna!

Ah, tüm siz sadık

Dost Tanrılar!

Bir bilseydiniz,

Ruhum nasıl severdi sizi!

Elbette o zamanlar seslenemezdim

Size adınızla, ve ne de sizler bana,

Birbirlerine seslendikleri gibi insanların

Sanki birbirlerini tanırmış gibi.

Gene de daha iyi tanırdım sizi,

İnsanları tanıdığımdan,

Etherin dinginliğini anlar,

Ama hiç anlamazdım sözlerini insanların.

Ezgileri eğitti beni

Hışırdayan korunun

Ve sevmeyi

Çiçekler arasında öğrendim.

Tanrıların kollarında büyüdüm ben.

Hölderlin

– Hölderlin şiirleri Antolojisi –

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın