Şiir

Ali Özenç Çağlar’dan Yeni Bir Şiir: İNSAN OĞUL

…..

Bir mabedin çürüdüğü evrende

Hangi Tanrı oturur çırılçıplak

Yalan rahvan sırtımda, atlar sürünür oldu

Gül çürüdü, kar çürüdü, bedenler kirli oğul

Uzatma ellerini, ya kin ya kan kokuyor

Gülme, sahte düşlerin karanlık oğul

Bilim irfan diz boyu, tavafta tuz kokuyor

Her dua küfre döndü müezzinler sahtekâr

Tanrı da kiralandı cennet Haris’in oğul

Kaç kuşak kavga ile yoğrulduk geldik

Kaç avcı ne avlar avladı bilsen

Ne yaradan şeytanı kuşatmış iken,

Vurulmuş adım başı geleceğin yatıyor

Tanrının kör laneti insan üstüne oğul.

Düş kesiği bedenim hüznüm ki yangın yeri

Yüzümde son balkıyan ışığın izi de yok!

Kaç bebek öksüz bilsen kaç yuva tütmez oldu

Kim ne için övünür, neden dövünür analar;

-Biz ne için küçüldük böyle hiçlendik oğul.

Ali Özenç Çağlar

BU YAZILARDA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın