Şiir

Ayşe Sevinç Erginsoy ve Yeni Bir Şiir

Vadedilen Cennet

Sonunu bilmediğimiz bir alemde yarışıyoruz

Egolarımız erişim engelli

Kanaya kanaya parçalanarak çıktığımız yolculukta

Sayısız huriler uğruna dökülen insan. Vadedilen cennet.

Kurgulanmış bir masalın içinde bulunduğumuz.

Karanlıklardan geriye kalan ne?

Sisli puslu grilerle çevrili toprak

Altı, maviliklere uzanıyor ellerim

Isırılan etlerimi uluyan kurtları hiçe sayıyor ruhum

Allı morlu, geçirdiğim üstüme elbisenin

Dökülen yapraklarını yama yapıyorum eteğimde

Dikiş izi kalıyor, ne yapsam nafile

Avuçlarıma aldığımı zannettiğim minik serçe

Kanatlanıp göç etmiş başka şehre, anlayamıyorum

Fala baktırmıştım bir zamanlar

Uzun yollar, yollarda bekleyenler

Kalbimin kabarmış olması bir yana

küçük bir kalp duruyordu

Yanı başında, haberin gelmedi

Bunun yüzünden belli ki kurumuş tenlerimiz

Neye uzatsam ellerimi

Yetişemeden yandı, parmak uçlarım

Hiçbir dal tutmuyor

Hiçbir vagon taşımıyor bu yükü

Un ufak seriliyorum ayaklar altına

Bağıra çağıra beni doğuran annem

Kendini temizledin ama

Ben neden, hala kirli bedenimleyim

Ayşe Sevinç Erginsoy Sivri

***

BU YAZILARDA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın