Şiir

İdris Meriç ve Şiirleri

KİM BİLİR?

Bulutlar saklamaya başlıyor güneşi

Kuşlar sırasız ötüşüyor

Yağmur çiseliyor

Rüzgar kokusunu getiriyor

Hasretliğin

Koşuşuyor bir kent

Üşüşüyor ardı sıra direksiyonlar

Mendiller kapışılıyor

Yorgunluk ter kokusuna siniyor

Ve

Bir kent yalnızlığını kusuyor

Sensizliğin

Cevapsız sorular tırmanıyor

Yürüyen merdivenler ise

Verdiği hizmetin gururunu taşıyor

Hikayeler birikiyor, tütünlere alev değiyor

Kaldırımlar düşmanlığını ilan ediyor

Yokluğunda adımlarının

Kim bilir belki de üşümem geçecekti

Ellerin ellerime değdiğinde

***

KAÇ BİR

Bir bir yitip gittiler

Kaç beden, kaç can

Kaç gülüş, kaç umut

Kaç barış çığlığı

Bir bir yitip gittiler

Hunharca katledilip

Hayatlarının baharında

Yarı aç, yarı tok anlarında

Bir bir yitip gittiler

Ana yüreklerinde acı

Bir fotoğraf, bir gülüş

Bir de hüzün bırakarak

Bir bir yitip gittiler.

***

DÜŞ’LERİM

Gözlerimi açmak istemiyorum 

Kaybolacak güzel anlar, biliyorum 

Güneş ile savaşmak istiyorum 

Çeksin şu ışığını üzerimden 

Güne başlamak istemiyorum 

Ah, şu yalnızlığıma dönme korkusu 

Hayır, hayır açılmasın perdeler 

Ve sen gitme, kal yanımda

      ***

Ellerin ellerimde 

Caddede, sokakta adımlarımız bir

Bir anda karşı karşıyayız 

Çay yudumluyor dudakların

    ***

Bu ses de ne böyle? 

Hangi ben kurdu şu alarmı

Güneşi yok edecekken, zamanı mı

***

Ah sevgilim 

Rahat vermiyorlar bize

Sen soğutma çayını 

Beni soğuk yalnızlığıma uyandırıyorlar… 

İdris MERİÇ

ÇERKEŞ

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın