Şiir

NİLÜFER UÇAR ve İki Yeni Şiir

Eskiyen Zaman

dilin ucunda uçuşan kuşlardı

yalnızdı

fukara havanın dokunaklı yüzüydü

tırnaklarını kemiren efkârın efendisiydi

yaşadıkça coşan kanda ateşti

sil baştan

nimetten say günleri

ağız tuza tav olduğu zamandı

eskidendi / başkasıydı, safir gözlü kuşlardı

sırrına kefen biçen aynalardan uzaktı

ışığa çıplak

düşten yakın, kor ateşten önceydi

ölümü diriden sayan mükemmelin çocuğuydu

önce tanrı

sonra acıydı

sema kuşların sesiydi

ekin mevsimiydi

cemrenin sancısı

aklı evvel zemherideydi

kabuğunu kıran sevda

bacaksız tohumdu

kısır döngüde sarkaç

uğultuda dirençti

şeytan fren yapıp uzun susunca

mekân aynı mekândı

Umay seyir defterine sabah notu yazdı

ve insan ölümü akasyadan öğrenmiş gibi

yaprak direnciyle yaşama tutunduydu

eşkıya bir zamandı

Çürük Aşk

derin gecenin şehvet düğmeleri

lâl ve ahraz sesiyle okşar sefil boşluğu

garip usumun düş iskelesinde

ıslak bir yorgunluk çözer dizlerimin bağını

kusurun yüz görümlüğüne

eskiyen günlerimi bağışladığımda

duvar yazılarına yazılmayan bir aşktım

oysa sevdanın rutubetli ipine

çürük aşklarını bağlayan  / acar bir kızdım

suçumu iğne oyalı mendilden saklar

ucuz kaprislere hevesim olmazdı

seyyar tutkularıma muskalar yazdıran

dışarıdan bakan gözlerde özgür bir deliydim

ağulu fıçılarda çürük aşklarım demlenirdi

hayallerimin eleği su akıtınca

kristal kaleler yaptım yıllarımın tortusunda

çürük aşkları yıkayacak ellerim yoktu benim

kalabalık bakıyordum ucuz ömrün kısa mesafesine

ölümü karanfile bıraktım / susuz aşklar uğruna

NİLÜFER  UÇAR

BU YAZILARDA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın