Şiir

Orhan Bahçıvan’dan Bir Şiir

Acılar Da Üşür-*

Zemheri eşkıya kesildi kapımıza

Tükendi güneşin adaleti

Mutlak pencereme sığırcıklar gelmeli

Zemherinin varlığıyla

Kuşlar da üşür

Çağrışımlar sonucu çatlayan hüzün

Cemrenin gelişini bekleyecek

Nevruza ulaşmadan

Soğuklar demirlediyse içimize

Yürekler de üşür

Dipdiri kalmanın tek yolu

Dönence gölgesinde var olmak

Düşünce totemiyle

Gidip gelmeler çoğalıyorsa

Sözler de üşür

Suya benzeyen ne varsa çözülecek

Direnmeyi unutursa kızıl ibrişim

Kozalar de üşür

Beyaz kağıtların içine sinmiş

Sevda sayılan duyguların kalıntısı

Elimizde taşınırken ağıtlar

Hepten perişan olduysa eğer

Ezgiler de üşür

Benim umudum

Güvercinin kanadına tutunmuş

Direnç denilen şeyler adına

Kırlangıç sürüsü çekip giderse

Sular da üşür

Geceler yalınayak

Zincir halkası ayrıntılar görülmez

Ufak tefek gündelik gezintiler

Beynimizdeyse eğer

Ayaklar da üşür

Gül gülistan değil yaşam

Kılıç üstü Fizan derler gidişe

Bunca telaş bunca çaba boşuna

Yelesi terlemiş bir küheylansa keder

Acılar da üşür…

Orhan Bahçıvan/ Acılar da Üşür/ Dönüşüm Yayınları

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın