Şiir

Yepyeni Bir Şiir ile/ Ayten Mutlu

KAYBOLDUM

kalabalık gölgeleri ezerek

yürüdü gün yalnızlığa

kayboldu göç yolunu unutan kuş

kayboldum

kanadı kanatları güneş uçkun

halkalar çizerken alnına 

uçtu tutunup yalnızlığa 

çigan aşklar umarak

sahtekar gülüşlerden, zaman

önünde gitti 

hep uzaktı aşk, bir sesti, bir kokuydu

yarından gelen, gelmeyecek yarından

gerilen bir yaydı oku kırılan

toprak bir çanaktı aşk, dokununca dağılan

sırını ustanın unuttuğu evren tozundan

can kumundan hayatın yoğurduğu

yalan, şimdi yolunu kesen

anılar mezarlığı

kayboldum

yağmurla sevişmeyi unutan güz

kesti bileklerimi

bedenimi bağışladım kalbin yanlışlarına

ürkütülmüş bir hayvandım ini bozulan

hem avcıydım hem de av

avladım kendimi sürgünümde çizerek

tenime yakılmış hayallerin

mağra desenlerini

arzunun çıplak duvarlarında

tini arayan şehvet

örümcek ağlarında çırpınan

etime basa basa söndürülmüş bir volkan

gül çürüdü

çığlık dolu bir yankının peşinde

nafile bir hevesle

hürlüğü arayan kuş

yitip gitti sessizce

sürükledim bedenimi ardından

kayboldum

Ayten Mutlu

Konuyla İlgili Düşüncenizi Paylaşabilirsiniz

    Cevap Yazın